در گذر از مارپیچ زندگی....

آدمهای نفرت انگیز، آدمهای ترسناک، آدمهای زشت، آدمهای عوضی، آدمهای کثیف، آدمهای....

از این روزهای زندگیم متنفرم. و فقط به تهش فکر می کنم. اونجایی که نگاه کنم به عقب بگم آخیش تموم شد.

در گذر از مارپیچ زندگی.......

به جهان بینی جدیدی از زندگی دست پیدا کردم. انقدر این چند سال له و شکسته شده ام که فکر می کنم الان زمانش است. زمان اینکه ترسها را کنار بگذارم، این لایه های عجیب و سخت را کنار بزنم و به خود واقعی ام برسم. برسم به اصلی که به من آرامش دهد. همه لحظاتی که با خواری و خفت و اشک گذشت، باید جبران بشوند. بالاخره من خود واقعی ام رو پیدا می کنم و پشت می کنم به عالم و آدم و قهقهه میزنم به لحظاتی که فرصت من برای آزاد زیستن بود و همه آدمها به جز من تصمیم گرفتند که چطور بگذرد. من خود واقعی ام را پیدا می کنم و لعنت می فرستم به تمام عذاب درونی و ترسهایی که در وجودم رخنه کرده است. من شاد و راضی میشوم از خودی که خودساخته است نه دگرساخته. من منم، حتی اگر کل دنیا از من متنفر باشند........... در گذر از مارپیچ زندگی.......